Powstrzymaj niekorzystne zmiany w organizmie!
Jesień życia nie musi oznaczać rezygnacji.
Zapracuj na dobry wygląd i aktywność zmianą stylu życia oraz codzienną porcją selenometioniny.
Selen to pierwiastek śladowy o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Spowolnia proces starzenia się tkanek i pomaga w utrzymaniu ich elastyczności. Neutralizuje i usuwa z organizmu różne substancje toksyczne. Dotyczy to zarówno metali ciężkich (np. rtęci, kadmu, ołowiu i arsen), jak i związków uwalnianych podczas zakażeń, urazów i stresów. Unieczynnia aflatoksyny, chroniąc organizm przed ich rakotwórczym działaniem.
Wykazano, że przyjmowanie preparatów selenu w jego naturalnej formie jaką jest selenometionina taka jak np. w preparacie PRO SELENIUM, zmniejsza objawy niepożądane chemioterapii.
Selen jest szczególnie korzystny dla kobiet w okresie menopauzy, ponieważ łagodzi uderzenia gorąca i inne związane z nią dolegliwości.
Mężczyźni bardziej niż panie potrzebują tego mikroelementu, ponieważ w ich organizmach selen gromadzi się w jądrach i wraz ze spermą jest wydalany z organizmu.
Wyraźne polepszenie stanu chorego opisano przy podawaniu selenu w przebiegu chorób autoimmunologicznych (reumatoidalnych stanów zapalnych stawów, łuszczycy, alergia glutenowa, zespół złego wchłaniania jelita, astma), zapalenia trzustki, zapalenie stawów i kości - artretyzm, wirusowego zapalenia wątroby, choroby wieńcowej, zapalenia jąder i jajników oraz w chorobach płucnych.
Selen zmniejsza też ryzyko zawału serca i udaru mózgu, pomaga zachować elastyczność tkanek.
Selen można stosować w zapobieganiu pewnym chorobom neurologicznym u dzieci : dystrofia mięśniowa Duchenne'a (pojawia się u dzieci między 2 - 5 rokiem życia) i dystrofia mięsniowa Beckera (pojawia się u dzieci między 8 - 20 rokiem życia). Obie choroby maja podobny przebieg powodując przewlekłą degenerację mięśni.
Jako silny antyoksydant, zapobiega przedwczesnej degradacji erytrocytów (czerwonych krwinek) i niszczącym utlenieniem hemoglobiny. Selen tak jak witamina E, spowalnia procesy starzenia się komórek pod wpływem utleniania. Jest niezbędny do syntezy wytwarzanego w zdrowej wątrobie glutationu czyli "enzymu młodości" powstajacego z enzymu kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny.
Niedobór selenu w diecie może zaburzać funkcje obronne organizmu i objawiać się zwiększoną podatnością na infekcje, cięższym ich przebiegiem oraz wydłużeniem okresu zdrowienia. Zbyt mała ilość selenu jest odpowiedzialna za nasilenie procesów zwyrodnieniowych, reumatycznych, zapalnych, zwiększone ryzyko miażdżycy i chorób nowotworowych.
Niedobór selenu sprzyja powstawaniu: depresji, miopatii, dystrofia i zwapnienia mięśni, zaburzeniom skurczu mięśnia sercowego, zwyrodnieniom naczyń krwionośnych, choroby Keshana, impotencji oraz w ogólnemu spadkowi witalności. Obniżony poziom selenu stwierdzono w przebiegu chorób nowotworowych, łuszczycy, choroby wieńcowej, zawału serca, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz prostata. Selen zalecamy do terapii wszystkich rodzajów trądziku, a także w chorobach grzybiczych (drożdżaki, candida). Schorzenia wywołane niedoborem selenu to również: spadek witalności, płodności, nowotwory oraz choroba Keshana.
W Nowej Zelandii, gdzie ziemia uboga jest w selen, bydło cierpi na choroby serca i mięśni (np. miastenia). Mieszkańcy uzupełniają niedobory selenu w diecie dzięki spożywaniu importowanej z Australii pszenicy. Podobnie w chińskiej prowincji Keshan masowo występujące choroby mięśnia sercowego były wynikiem braku selenu (stąd nazwa choroby Keshan).
Jeżeli deficytowi selenu towarzyszy niedobór innych przeciwutleniaczy tzw. antyoksydantów, witamin i minerałów np. beta caroten, cynku, miedzi czy manganu, następuje dalszy wzrost prawdopodobieństwa wystąpienia raka.
Wyniki wielu badań informowały, że chorzy na raka nerek, pęcherza moczowego, sutka jajnika, prostaty, krwi, skóry i odbytu maja niski poziom selenu we krwi i tkankach - niższy przynajmniej o 30% niż osoby zdrowe z grupy kontrolnej. Badania prowadzone przez wiele lat wykazały, że osoby u których rozwinął się nowotwór miały przez lata, zanim choroba się rozwinęła, niski poziom selenu we krwi. Do ciekawych wniosków doszli naukowcy z Finlandii - stwierdzili bowiem , że jednoczesny niedobór witaminy E i selenu zwiększa 6-krotnie ryzyko zachorowania na raka!
Niedobór selenu związany z utlenianiem tłuszczy występuje w stwardnieniu rozsianym (sclerosis multiplex), gdzie takie przeciwutleniacze m.in. jak selen mogą przeciwdziałać utracie mieliny - osłonki włókien nerwowych. W wielu przypadkach suplementowania selenem osiąga się dobre wyniki np. miastenia gravis. Działa też przeciwzapalnie i łagodzi bóle reumatyczne, sztywność stawów i dolegliwości artretyczne.
Zawartość selenu w diecie w decydującym stopniu zależy od zasobności gleby w ten pierwiastek. Znaczna część Europy jest uboga w ten pierwiastek. Ponadto nadmierne, sztuczne nawożenie gleby oraz kwaśne deszcze w pokaźnym stopniu redukują pochłanianie selenu przez rośliny i zwierzęta. Przyczyną niedoboru może być też nieprawidłowa dieta, bogata w przetworzone produkty pokarmowe - np. brązowy ryż zawiera kilkakrotnie więcej selenu od polerowanego ryżu białego. Straty w czasie smażenia i pieczenia mogą sięgać 40%!
Największym wrogiem selenu są węglowodany. Słodkie wypieki, słodzone produkty zbożowe, mogą z łatwością zniszczyć selen nawet w całości. Unikając więc cukru - zachowujemy antyrakowy selen w organizmie. Ujemny wpływ na przyswajalność tego pierwiastka ma także zanieczyszczenie pożywienia metalami ciężkimi.
Dieta bogata w witaminy E, A i C poprawia wchłanianie oraz wykorzystanie selenu w ustroju. Zatem warto również stosować naturlane produkty łączące w sobie w.w witaminy oraz naturalną podstac selenu takie jak np. Mega Protect, Protect 4 Life, Super Coeznym Q10 czy tez Coeznym Q10 i multiwitaminy z zawartościa minerałów w postaci chelatowanej - Full Spectum, Senior Formula, New Life czy Super Mega 50 i inne.
Regularne podawanie preparatów Pro Selenium, Vitamin E i Chelated Zinc może spowodować trwałe cofnięcie się objawów łuszczycy.
Earl Mindel w książce"Biblia witamin XXI wieku" proponujeprofilaktyczna suplementacje selenem każdemu dorosłemu w dawce 100-200 mcg na dobę. Nie ma potrzeby przekraczania dawki 300 mcg selenu.
Leczniczo w chorobie nowotworowej i w chemioterapii stosuje sie u dorosłych dawki lecznicze 500 - 540 mcg dziennie na około 60 kg masy ciała. U dzieci - odpowiednio mniejsze - przeliczeniowo to około 90 mcg na 10 kg masy ciała.
UWAGA!
Za zbyt wysokie dawki selenu uznaje się dopiero przekroczenie granicy 2400 mcg dziennie.
Selen - doniesienia ze świata nauki
Altern Med. Rev 2000 Feb; 5(1): 28-38 Sinclair S.
Niepłodność u mężczyzn: rola czynników żywieniowych i środowiskowych.
Wyniki badań wskazują na postę-pujące obniżanie się liczby plemników w nasieniu mężczyzn. Negatywny wpływ na spermatogenezę mogą wywierać czynniki środowiskowe, takie jak pestycydy, egzogenne hormony żeńskie i metale ciężkie. Wykazano, że leczenie żywieniowe, w tym suplementacja karnityny, argininy, selenu i witaminy B12, zwiększa liczbę plemników i poprawia ich ruchliwość. W leczeniu niepłodności męskiej skuteczne okazały się również antyoksydanty, takie jak witamina C, witamina E, glutation i koenzym Q10. Wielokierunkowe działania, prowadzące do poprawy płodności u mężczyzn, obejmują między innymi identyfikację szkodliwych czynników środowiskowych i zawodowych, a jednocześnie przywracanie równowagi żywieniowej.
Biol Trace Elem Res 1996 Summer; 53(1-3): 65-83 Vezina D, Mauffette F, Roberts KD, Bleau G
Suplementacja selenu i witaminy E u bezpłodnych mężczyzn. Wpływ na parametry nasienia oraz poziom i dystrybucję mikroelementów.
W celu weryfikacji hipotezy, w myśl której selen i witamina E mogą zwiększać płodność u mężczyzn, dziewięciu mężczyznom z nieprawidłowym nasieniem podawano przez 6 miesięcy selen i witaminę E. W porównaniu z czteromiesięcznym okresem przed rozpoczęciem badania, po zakończeniu suplementacji stwierdzono znamienny statystycznie wzrost poziomu selenu i witaminy E, a także zwiększenie ruchliwości oraz odsetka żywych i pra-widłowych plemników. Stwierdzono ścisłą korelację pomiędzy powyższymi zmianami a suplementacją.
Br J Urol 1998 May; 81(5): 730-4 Clark LC, Dalkin B, Krongrad A, Combs GF Jr, Turnbull BW, Slate EH, Witherington R, Herlong JH, Janosko E, Carpenter D, Borosso C, Falk S, Rounder J.
Suplementacja selenu obniża zapadalność na raka prostaty: wyniki podwójnie ślepej próby prewencyjnej.
Celem badania była ocena korelacji pomiędzy suplementacją selenu a zapadalnością na raka prostaty. Łącznie 974 mężczyzn, z rakiem prostaty w wywiadach, przydzielono losowo do dwóch grup; w pierwszej podawano 200 mcg selenu, w drugiej placebo. Preparaty podawano średnio przez 4,5 roku, okres obserwacji wynosił średnio 6,5 roku. Wyniki wskazywały, że podawanie selenu wiązało się ze znamiennym (63%) obniżeniem zapadalności na raka prostaty. W grupie przyjmującej preparat selenu stwierdzono 13 przypadków raka prostaty, natomiast w grupie placebo 35 przypadków tej choroby. Ograniczając analizę do 834 pacjentów z prawidłowym wyjściowym poziomem antygenu PSA (= 4 ng/ml), po 2 latach, w grupie otrzymującej selen stwierdzono jedynie cztery przypadki raka prostaty, podczas gdy w grupie placebo 16 przypadków tej choroby. W grupie otrzymującej selen zaobserwowano także inne korzyści zdrowotne, wyrażające się obniżeniem całkowitej śmiertelności z powodu raka oraz zapadalności na raka, niezależnie od umiejscowienia.
ARTYKUŁY W INTERNECIE:
''STRAŻAK'' TWOJEGO ORGANIZMU
- http://www.euromentor.org.pl/autoryzacja/subskrypcja_nr200701.html |
Najczęściej kupowane
